Haddapaar Raja Thiba

1878 मध्ये, ब्रह्मदेशाचा राजा मरणासन्न असताना, त्याच्या एका राणीने त्याचा चाळीसावा मुलगा, थिबाव, त्याच्या सावत्र भावांना गादीवर बसवण्याची योजना आखली. सात वर्षे, राजा थिबाव आणि राणी सुपायलत यांनी मंडाले येथील देदीप्यमान, षडयंत्राने भरलेल्या गोल्डन पॅलेसमधून राज्य केले, जिथे त्यांना देवता मानण्यात आले. 1885 मध्ये ब्रिटनविरुद्धच्या युद्धानंतर, त्यांचे राज्य गमावले आणि हे कुटुंब ब्रिटिश-व्याप्त भारतातील रत्नागिरी या निर्जन शहरात हद्दपार झाले. येथे ते एकतीस वर्षांहून अधिक काळ वास्तव्य करत, जवळून पहारा देत होते.

राजाच्या चार मुलींना जवळजवळ कोणतेही शिक्षण मिळाले नाही आणि त्यांचा सामाजिक संवाद मुख्यतः त्यांच्या कर्मचार्‍यांपुरता मर्यादित होता. राजकन्या वाढल्या तशा त्यांच्या आशा आणि निराशाही वाढल्या. त्यापैकी दोन 'अत्यंत अयोग्य' पुरुषांच्या प्रेमात पडले. 1916 मध्ये, हृदयविकार असलेल्या राजाचे निधन झाले. राणी सुपायलत आणि तिच्या मुलींना 1919 मध्ये रंगूनला परतण्याची परवानगी मिळाली.

ब्रह्मदेशात, जुन्या राणीने तिची काही उत्साही भावना परत मिळवली कारण अभ्यागत त्यांना आदर देण्यासाठी दररोज येत होते. तथापि, सर्व राजकन्यांना, त्यांना माहित नसलेल्या जगात असंख्य फेरबदल करावे लागले. पदच्युती आणि हद्दपारीचा प्रभाव त्यांच्या प्रत्येकाच्या आयुष्यात कायमचा प्रतिध्वनित झाला, तसाच त्यांच्या मुलांच्या आयुष्यातही झाला. अनेक वर्षांच्या बारीकसारीक संशोधनानंतर लिहिलेली, आणि छायाचित्रे आणि उदाहरणांसह भरपूर पूरक असलेली, द किंग इन एक्साइल ही या विसरलेल्या पण आकर्षक कुटुंबाची एक मनोरंजक मानवी-रुचीची कथा आहे.